οὐδέ τις ἦν κείνοισιν Ἄρης θεὸς οὐδὲ Κυδοιμὸς οὐδὲ Ζεὺς βασιλεὺς οὐδὲ Κρόνος οὐδὲ Ποσειδῶν, ἀλλὰ Κύπρις βασίλεια. τὴν οἵ γ' εὐσεβέεσσιν ἀγάλμασιν ἱλάσκοντο γραπτοῖς τε ζώιοισι μύροισί τε δαιδαλεόδμοις σμύρνης τ' ἀκρήτου θυσίαις λιβάνου τε θυώδους, ξουθῶν τε σπονδὰς μελιτῶν ῥίπτοντες ἐς οὖδας· ταύρων δ' ἀκρήτοισι φόνοις οὐ δεύετο βωμός, ἀλλὰ μύσος τοῦτ' ἔσκεν ἐν ἀνθρώποισι μέγιστον, θυμὸν ἀπορραίσαντας ἐνέδμεναι ἠέα γυῖα.
彼らには、アレースという神もいなければ、キュドイモス(戦いの騒乱)もいなかった、 王ゼウスも、クロノスも、ポセイドーンもいなかった、 いたのは女王キュプリスであった。 彼女を彼らは、敬虔な奉納像によってなだめていた、 描かれた生き物たちと、巧みに調合された香りの香油と、 混じりけのない没薬と香り高い乳香の捧げ物とによって、 黄褐色の蜜の献酒を地面に注ぎながら。 雄牛たちの混じりけのない殺戮によって祭壇が濡らされることはなかった。 むしろ、これこそが人々のあいだで最大の穢れであった、 命を奪い取って、見事な四肢を呑み込むことが。

コメント
まだコメントはありません。
コメントを読み込んでいます…