ὑπὸ τῆς μητρός, τῇ σκιᾷ λαμβανομένην, ὀλιγάκις δὲ τοῦτο διὰ πέντε μηνῶν πάσχουσαν· ἐπεὶ τὸν γʼ Ἅιδην ἀπολιπεῖν ἀδύνατόν ἐστιν αὐτήν, τοῦ Ἅιδου πέρας οὖσαν, ὥσπερ καὶ Ὅμηρος ἐπικρυψάμενος οὐ φαύλως τοῦτʼ εἶπεν ἀλλʼ εἰς Ἠλύσιον πεδίον καὶ πείρατα γαίης· ὅπου γὰρ ἡ σκιὰ τῆς γῆς ἐπινεμομένη παύεται, τοῦτο τέρμα τῆς γῆς ἔθετο καὶ πέρας· εἰς δὲ τοῦτο φαῦλος μὲν οὐδεὶς οὐδʼ ἀκάθαρτος ἄνεισιν, οἱ δὲ χρηστοὶ μετὰ τὴν τελευτὴν κομισθέντες αὐτόθι, ῥᾷστον μὲν οὕτω βίον, οὐ μὴν μακάριον οὐδὲ θεῖον ἔχοντες, ἄχρι τοῦ δευτέρου θανάτου διατελοῦσι.
母によるように、影にとらえられるのを見るのであり、まれに五か月をおいてこれを被るのだからである。というのも、彼女はハーデースの境界であるから、ハーデースを離れることは不可能だからである。ホメロスもまた、それを覆い隠しながら、まずくはなく次のように言った。
『エーリュシオンの野と大地の果てへ』。
というのも、大地の影が広がるのをやめるところ、そこを彼は大地の終わりにして果てとしたのである。そこへは、邪悪な者も汚れた者も誰一人昇ってゆかない。善き人々が死後にそこへ運ばれ、このようにして最も安楽な生を――しかし至福の生でも神的な生でもない――送りながら、第二の死に至るまで過ごすのである。』
コメント
まだコメントはありません。
コメントを読み込んでいます…