ἐφορῶσι δὲ πρῶτον μὲν αὐτῆς σελήνης τὸ μέγεθος καὶ τὸ κάλλος καὶ τὴν φύσιν οὐχ ἁπλῆν οὐδʼ ἄμικτον, ἀλλʼ οἷον ἄστρου σύγκραμα καὶ γῆς οὖσαν· ὡς γὰρ ἡ γῆ πνεύματι μεμιγμένη καὶ ὑγρῷ μαλακὴ γέγονε καὶ τὸ αἷμα τῇ σαρκὶ παρέχει τὴν αἴσθησιν ἐγκεκραμένον, οὕτω τῷ αἰθέρι λέγουσι τὴν σελήνην ἀνακεκραμένην διὰ βάθους ἅμα μὲν ἔμψυχον εἶναι καὶ γόνιμον, ἅμα δʼ ἰσόρροπον ἔχειν
〔魂たちは〕まず、月そのものの大きさと美しさと本性とを眺める。それは単純でも混じりけのないものでもなく、いわば星と大地との混合である。というのも、大地が気息と湿りと混じり合って柔らかくなり、血が肉に混じり込んで感覚を与えるように、そのように月もアイテールと深く混じり合って、生命をもち、生み出す力をもつと同時に、

コメント
まだコメントはありません。
コメントを読み込んでいます…