ὁ δὲ Μάρκος μιμούμενος τὸν διδάσκαλον καὶ αὐτὸς ἀναπλάσσει ὅραμα, νομίζων οὕτως δοξασθήσεσθαι. καὶ γὰρ Οὐαλεντῖνος φάσκει ἑαυτὸν ἑωρακέναι παῖδα νήπιον ἀρτιγέννητον, οὗ πυθόμενος ἐπιζητεῖ τίς ἂν εἴη, ὁ δὲ ἀπεκρίνατο λέγων, ἑαυτὸν εἶναι τὸν λόγον· ἔπειτα προσθεὶς τραγικόν τινα μῦθον ἐκ τούτου συνιστᾶν βούλεται τὴν ἐπικεχειρημένην αὐτῷ αἵρεσιν.
そしてマルコスは、師をまねて、自分でも幻を作り上げる――そのようにすれば栄光を受けるだろうと考えて。というのもウァレンティノスも、自分が生まれたばかりの幼い子を見たと主張しているからである。彼がそれに尋ねて、それが誰であるかを問い求めると、それは答えて、自分はロゴス〔言葉〕であると言った。それから〔ウァレンティノスは〕、ある悲劇的な神話を付け加えて、そこから、自分が企てた異端を組み立てようとしている。

コメント
まだコメントはありません。
コメントを読み込んでいます…